Wat betreft de familie Stijnen uit Ouderkerk a/d IJssel: velen zijn jong overleden aan tbc. Bijvoorbeeld de genoemde Pieter (25-12-1852) heeft zijn vader nauwelijks gekend, zodat overdracht van familieinformatie heel fragmentarisch moet zijn geweest. Mijn vader (Pieter Stijnen 31-01-1921 zoon van Pieter Stijnen en Johanna Terlouw) weet ook nauwelijks iets van zijn familie doordat hij de jongste zoon was en vele van de generatie boven hem reeds waren overleden. Ook fotomateriaal is grotendeels verloren gegaan. We zijn thans aan het zoeken wat er nog in de familie rondzwerft. Toendertijd speelden er zich vreselijk toestanden af in de kleine behuizingen rondom de steenplaatsen in Nieuwerkerk ad IJssel en Ouderkerk ad IJssel. Gezinnen met veel kinderen (crowding-effect), langdurig zwaar werk, slechte hygiëne etc. Een prima omgeving voor verspreiding van de TBC. Het laatste TBC-slachtoffer in de familie was in 1934 (Lizabeth Stijnen 20-01-1882 tot 28-12-1934). Ik 'ken' deze oud-tante Bets van foto's bij het sanatorium in Rockanje, helaas zijn deze foto's verloren geraakt. Nu alle familiecontacten nagegaan worden, komt er misschien nog wat boven water. Latere besmettingen van andere familieleden zijn overwonnen mbv de betere kennis om de infectie te bestrijden.